Ijzertjes en ijs

Columng over Schulting Suzanne

Volgens sommigen zijn het maar twee ijzertjes op wat ijs op een toernooi met wat ringen.

Maar dan kijk je bijvoorbeeld naar Wüst die met zoveel druk op haar schouders weer een gouden plak pakt op de 1500 meter en daarmee zoveel records verbreekt,dan pink je er eentje weg. Of als je kijkt naar Nuis, die door al zijn pech voorgaande jaren de spelen miste en nu met onder andere het onderonsje met Kramer en zijn imitatie van Wennemars zichtbaar geniet van de complete Olympische ervaring en die ook nog eens bekroont met zijn gouden plak op de 1500 meter. Dan houd je het toch niet droog. Tegelijkertijd zie je dan een jonge, talentvolle Roest vijf maanden na een botsing met een tractor een goede race rijden en tussen zijn ouders in op de tribune relatief onverwachts het zilver winnen, dan schiet je toch weer vol. Als Kramer dan droog de 5 km prolongeert dan is dat als normaal en pink je van trots toch weer een traantje weg. En als dan de shorttrackdames op miraculeuze wijze brons winnen en daarmee zo blij zijn als diamant, dan kruipen er toch weer druppies je ooghoeken in.

En als één van die shorttrackdames, Schulting, de dame van wie ik tot voor een paar dagen geleden nog nooit hoorde. De dame die eigenlijk al blij was met een plek in de finale, maar vervolgens goud wint op de 1000 meter shorttrack. De dame die na het winnen van dat goud als een stuiterbal aan de XTC voor de camera terecht komt en op dat moment haar mediatraining – als ze die ooit al gehad heeft – even helemaal links laat liggen en gewoon is wie ze is en wie ze van iedereen mag zijn. Als ze dan ‘geen idee heeft hoe ze het voor elkaar heeft gekregen’ en ‘gewoon all-out ging’ en ‘maar bleef rijden’ alsof ze net even aan kwam waaien. Als die dame dan precies in die twee minuten voor de camera tot het besef komt dat ze zojuist haar grootste droom verwezenlijkt heeft en dat haar moeder en haar vriend er ook zijn om dat met haar te delen en ze het allemaal niet meer weet. En als dan tijdens dat besef haar gelaatsuitdrukking vervormd en ze onhoudbaar en intens vol tranen schiet.

Dan kan je er niet omheen dat het meer is dan ‘twee ijzertjes op wat ijs op een toernooi met wat ringen’.

En is het janken geblazen.